ico_shell

ARTYKUŁY

duch aloha

 

„Kochać to być szczęśliwym z…”. Tak definiuje ALOHA mądrość Hawajska. Kwintesencją ALOHA jest bycie w relacji. Nic dziwnego, że patronem ducha ALOHA są ludy oceaniczne. Woda jest żywiołem łączącym, medium transportującym informacje, umożliwiającym przepływ, budującym związki.

Na dźwięk słowa ALOHA wyświetla się nam obrazek z hawajskimi tancerkami i kwiatami lei. Ale warto wiedzieć, że ALOHA nie jest zarezerwowane wyłącznie dla Hawajów. Inni mieszkańcy Polinezji mają do ducha ALOHA takie same prawa. Słowo to występuje we wszystkich językach polinezyjskich i brzmi tak samo lub bardzo podobnie, np. AROHA po maorysku.

Według Maorysów AROHA to życzliwość, gościnność, serdeczność, współczucie, szacunek, uprzejmość i komunikacja bez przemocy oraz …coś więcej. AROHA jest to uświęcona energia emanująca z wyższego boskiego wymiaru, który jest Źródłem życia.

AROHA jest ruchem od do. Jest przepływem siły życiowej, która tworzy, rozwija i transformuje. Bez bycia zasilanym ze Źródła nic się nie rodzi i nic nie istnieje.

Maorysi wyodrębniają 3 podstawowe komponenty rzeczywistości: Aspekt pozytywny (męski), aspekt negatywny (żeński) oraz ha – oddech lub energię płynącą z wymiaru mistycznego-boskiego. Z energii tej trójki wypływa AROHA. To wibracja „3” manifestuje świat. Wszystko w świecie jest połączone, a bez przepływu i związków nic nie może istnieć. Dlatego duch AROHA zapewnia istnienie świata. Miłość (w której definicji jest przepływ od do) dosłownie utrzymuje świat w jego formie.

aloha

AROHA to jakość, którą można by nazwać wszechogarniającą dobrocią. Dobroć ta nastawiona jest na podtrzymywanie relacji i przepływu, który przynosi korzyść wspólną, nie tylko indywidualną. Naturalnie skupia się na dobru drugiej istoty, do której płynie miłość. Duch AROHA wyraża się miłością, życzliwością i szacunkiem do ludzi, miejsc, idei i innych stworzeń, a także potrzebą wzmacniania mocy wspólnej.

Mylne jest natomiast założenie, że duch AROHA ma mieć zawsze tę samą postać: słodką, namiętną i czułą. Istotą AROHA jest działanie, które wzmacnia czyjś duchowy, emocjonalny lub fizyczny dobrostan. Dlatego wyrażanie AROHA wymaga przytomności Serca i roztropności rozumu, aby poczuć i zrozumieć, co kogoś wzmacnia i na jakim poziomie. Na przykład nie zawsze oferując komuś pomoc materialną, wzmacniamy go.

Tak samo nie należy mylić AROHA ze spolegliwością, utrzymywaniem kogoś w strefie komfortu, spełnianiem zachcianek, darzeniem bezwarunkowym poparciem wszystkich jego pomysłów lub dostarczaniem komuś przyjemności własnym kosztem. Budowanie mocy wspólnej czy wzmacnianie istoty drugiej osoby może wiązać się czasem z koniecznością wytyczenia granic, postawienia warunków, bezwzględnej szczerości albo rzucenia wyzwania.

Dzieciom z miłości wytyczamy granice i tworzymy zadania. Naturalnym dobrem dzieci jest ich rozwój i gdybyśmy pozwalali im na wszystko, nie przyniosłoby to korzyści ani im ani społeczeństwu. Siebie samych również możemy obdarzać duchem AROHA – bezkompromisowo wspierając swoje marzenia, szanując swoje ciało, codziennie pytając się siebie: ‘co mnie wzmacnia, co mnie odżywia?’

Na warsztatach MA-URI, w relacji nauczyciel-uczeń duch AROHA manifestuje się tym, że nauczyciel wspiera naturalne dążenie ucznia do przejawienia w życiu swojej pełni. Czasem musi rzucić trudne wyzwanie, którego celem jest uruchomienie nieuświadomionym zasobów wiedzy, intuicji, miłości, inteligencji. Może to wyglądać na akt pozbawiony empatii, jednak na głębszym poziomie jest to działanie z poziomu miłości.

Ducha AROHA poznamy nie po pozorach, ale po tym, jaki efekt przynosi. Istotą AROHA jest działanie z poziomu POŁĄCZENIA SERCEM. Duch AROHA zawsze buduje.

A-hongi-is-a-traditional-Maori-greeting-in-New-Zealand

W tradycyjnych plemionach maoryskich częste były przypadki, kiedy na wieść o tym, że jakaś osoba się zmaga z trudnym okresem w życiu, przeżywa utratę, żałobę lub spotkał ją jakiś wypadek, jej bliscy przybywali i zabierali jej pozostały dobytek. Z perspektywy Europejczyka takie działanie moglibyśmy nazwać bezdusznym. Jednak z perspektywy maoryskiej było to działanie naprawcze, które wynika z przytomności Serca. Osoba, która przeżywała kryzys uznawana była za kogoś o osłabionej sprawczości. Zatem pozbawianie jej dodatkowych odpowiedzialności (przedmiotów, ról i obowiązków) miało po pierwsze dać jej czas na osobistą regenerację, po drugie nie narażało tych przedmiotów, ról i obowiązków na szwank.

Akty AROHA poznamy po tym, że podnoszą jakość życia naszego i czyjegoś, ponieważ są uhonorowaniem połączenia wszystkiego ze wszystkim. Skoro wszystko się ze sobą łączy, dobro bliźniego wzmacnia także i moje dobro. AROHA może wyrażać się na tysiące sposobów i zawsze u jej podłoża leży głęboki szacunek do duchowej natury innego stworzenia. AROHA może wyglądać jak gościnność, jak przysługa albo rezygnacja z własnej doraźnej korzyści lub strefy komfortu.

AROHA wyrażamy, gdy rezygnujemy z konsumpcji, by redukować zużycie środowiska naturalnego lub gdy rezygnujemy z przyjemności,  by zafundować potrzebującym pomoc. AROHA przyjmuje formę:

– służby, kiedy to bezinteresownie poświęcamy czas, aby wzmocnić kogoś lub coś.

– łez, kiedy łączymy się z kimś w żałobie;

– uścisku – kiedy chcemy kogoś podnieść na duchu;

– tańca, gdy celebrujemy życie i nasze ciała

– głaskania dzieci przed zaśnięciem

– drapania psa…

Ducha AROHA wyraża kierowca autobusu, który nie zamyka nam drzwi przed nosem; pani w okienku, która po raz tysiączny nam coś wyjaśnia; menadżer, który ujmuje się za wykluczanym pracownikiem.

Osoba, która twierdzi, że posiada dar AROHA, dzieli się nim ze wszystkimi bez wyjątków. I odwzajemnia miłość, którą ktoś ją obdarzył. Odwzajemnianie daru AROHA uznawane było wśród Polinezyjczyków za obowiązek i gwarancję równowagi. Brak odwzajemnienia daru AROHA uszczupla osobistą moc, wyłącza z sieci związków i oddziela.

Zatem pomyślmy, od kogo dostaliśmy AROHA. Każdy z nas bez wyjątku otrzymuje ten dar (choćby dar życia od przodków). Spróbujmy odwzajemnić AROHA choćby westchnieniem.

 

AROHANUI (wiele miłości)

Justyna Rychlewska-Suska

fota justy rs

 

 

 

Literatura:

John Patterson -“People of the Land: A Pacific Philosophy”

Cleve Barlow “Tikanga Whakaaro. Key Concepts in Maori Culture”